TOUR DATES '26
TOUR DATES '26
Wat als datgene wat wij als irreëel benoemen net de dingen zijn die ons met de essentie van het leven helpen te verzoenen? De existentiële dingen die ons angst aanjagen omdat we ze niet kunnen verklaren. Wat als de overgave aan het ijle net de weg is om een diepere connectie met het leven te ervaren?
IJLLAND nodigt uit om met een nieuwsgierige blik voorbij de ratio te kijken en je opnieuw open te stellen voor het mysterie van het leven. Tussen het zichtbare en het onzichtbare ontstaat ruimte voor verwondering. Vanuit die ruimte onderzoekt IJLLAND wat mogelijk wordt wanneer we niet alles hoeven te begrijpen om er deel van uit te maken.
We nodigen uit om te durven dwalen en even eiland te worden, los van het vasteland, om zo je eigen waarheden te achterhalen.
We dagen uit je in het ijle te begeven. Om je open te stellen voor de mogelijkheden die schuilen in het ‘irreële’. Want wat als datgene wat wij als wartaal benoemen net de dingen zijn die ons met de essentie van het leven helpen te verzoenen. De existentiële dingen die ons angst aanjagen omdat we ze niet kunnen verklaren. Wat als de overgave aan het ijle net de weg is om een diepere connectie met het leven te ervaren?
-
Patricia Vanneste
MUZIKANTE / COMPONISTE
Patricia is violiste-componiste en toert sinds haar 17 jaar in binnen- en buitenland met diverse bands en projecten (Balthazar, Hydrogen Sea, Amatorski, Sohnarr, Driftwood). In 2018 besloot ze om alle maskers weg te smijten en gehoor te geven aan haar eigen roeping: muziek inzetten om mensen hun persoonlijke proces te ondersteunen. Zo verliet ze als mede-oprichtster de muziekgroep Balthazar en bracht ze in 2020 onder de naam Sohnarr haar debuutalbum Coral Dusk uit. Deze plaat werd gecomponeerd en opgenomen in de uitgestrekte landschappen van Zweden en Noorwegen toen ze er op haar eentje een aantal maanden van hut naar hut trok. De natuur was nodig om los te komen van haar aangenomen identiteit en zichtbaar te maken wat tot dan toe onzichtbaar was gebleven. Om mensen uit te nodigen tot een gelijkaardige ervaring ontwierp ze samen met architect Sam De Bock de Sjel (cfr. Noors voor Ziel of Essentie), een verplaatsbare muzikale kunstinstallatie, die met haar spiegelende wanden bezoekers uitnodigt om hetgeen wat ze in het dagdagelijkse leven representeren even achterwege te laten en in de versmelting, de essentie, te stappen.
Daarnaast schreef ze muziek voor onder andere theater (Nieuwstedelijk), TV (VRT-Knokke Off) en specifieke krachtplekken (crematorium UITZICHT, Stijn Streuvels Vensterlanden). Ze benadert muziek steeds vanuit de intentie om mensen te helpen om een deur te openen naar een andere staat van zijn en zet haar muziek graag in als bedding en (h)erkenning voor emoties waarbij woorden tekort schieten.
-
Lies Verswijvel
SCHRIJFSTER / ARTIEST
Lies is levenseinde-doula en transdisciplinair artiest, en werkt rond verbeelding, zingeving en de vergankelijkheid van het leven. In haar werk creëert ze ervaringen waarin de kwetsbare en schaduwrijke aspecten van het bestaan ruimte krijgen.
Ze werkt op het raakvlak van stem, poëzie en ritueel. De grens tussen realiteit en illusie vormt daarbij een artistiek speelveld, waarin verlies en crisis worden benaderd als overgangsrituelen. Haar werk is transdisciplinair en cross-sectoraal en verweeft kunst met zorg, ecologie en collectieve verbeelding. Ze onderzoekt hoe artistieke praktijken ruimte kunnen maken voor maatschappelijk herstel, en hoe de verhalen waarmee we leven onze relatie tot sterfelijkheid, ritueel erfgoed en landschap mee vormgeven.
Als levenseinde-doula biedt Lies zorg en ondersteuning in ingrijpende levensfasen. Naast directe zorg faciliteert ze cirkels en immersieve en rituele ervaringen, waaronder Living Funerals, waarin mensen op symbolische wijze hun eigen sterfelijkheid onder ogen zien.
Met haar cursus The Art of Spaceholding biedt Lies een omgeving om kwetsbare ruimtes te leren creëren waarin ieder individu zich welkom en gezien voelt. Door middel van ervaring en beleving helpt ze anderen de vaardigheden te ontwikkelen die nodig zijn om betekenisvolle, compassievolle gemeenschappen te bouwen, waarin de complexiteit van het leven samen wordt gedragen.